Vladimir Putin rođen je 7. oktobra 1952. godine u Lenjingradu (danas Sankt Peterburg), u radničkoj porodici. Njegov otac, Vladimir Spiridonovič, bio je ratni veteran i radnik u fabrici, dok je majka Marija Ivanovna bila domaćica. Odrastao je u skromnim uslovima poslijeratnog Sovjetskog Saveza, što je, prema njegovim riječima, imalo snažan uticaj na njegov karakter i disciplinu.
Putin je diplomirao pravo na Lenjingradskom državnom univerzitetu 1975. godine, gdje je i počeo da pokazuje interesovanje za obavještajni rad. Iste godine pridružio se KGB-u, sovjetskoj državnoj bezbjednosnoj službi. Radio je u odjeljenju za kontraobavještajni rad, a kasnije je službovao u Dresdenu u Istočnoj Njemačkoj, gdje je proveo nekoliko godina tokom Hladnog rata. U KGB-u je napredovao do čina potpukovnika prije nego što se povukao 1991. godine, nakon raspada Sovjetskog Saveza.
Po povratku u Rusiju, Putin se uključio u politiku, započevši karijeru u gradskoj administraciji Sankt Peterburga. Zahvaljujući svom organizacionom talentu i lojalnosti, brzo je stekao povjerenje uticajnih ljudi u Moskvi. Godine 1996. preselio se u glavni grad, gdje je postao dio administracije predsjednika Borisa Jeljcina. U avgustu 1999. imenovan je za premijera Ruske Federacije, a samo nekoliko mjeseci kasnije, nakon Jeljcinove iznenadne ostavke, preuzeo je dužnost vršioca dužnosti predsjednika.
Na izborima 2000. godine Putin je zvanično postao predsjednik Rusije, a njegov dolazak na vlast označio je prekretnicu za zemlju. Tokom prvih godina mandata stabilizovao je ekonomiju, konsolidovao političku moć i obnovio autoritet države koji je bio oslabljen devedesetih godina. Njegova politika zasnivala se na jačanju centralne vlasti, kontroli nad prirodnim resursima, posebno energetskim sektorom, i obnovi međunarodnog uticaja Rusije.
Tokom narednih decenija, Putin je bio na čelu države gotovo neprekidno – bilo kao predsjednik, bilo kao premijer (2008–2012), kada je Dmitrij Medvedev formalno obavljao funkciju predsjednika. Godine 2012. vratio se u Kremlj kao predsjednik i ostao na toj poziciji do danas, uz ustavne promjene koje mu omogućavaju da potencijalno ostane na vlasti i nakon 2030.
Putinov način vladavine često se opisuje kao autoritaran, sa snažnim naglaskom na patriotizam, tradicionalne vrijednosti i vojnu moć. Uspostavio je čvrstu kontrolu nad medijima i političkim institucijama, dok su protivnici često suočeni s pritiscima i ograničenjima. Međutim, za značajan dio ruskog stanovništva ostaje simbol stabilnosti i nacionalnog ponosa.
Na međunarodnoj sceni Putin je vodio Rusiju kroz ključne krize i sukobe: rat u Čečeniji, aneksiju Krima 2014., i invaziju na Ukrajinu 2022. godine, što je izazvalo najveću političku i ekonomsku konfrontaciju Rusije sa Zapadom od kraja Hladnog rata. Uprkos sankcijama i izolaciji, Moskva je pod njegovim vodstvom zadržala snažan globalni uticaj, posebno kroz saradnju sa Kinom, Iranom i državama BRICS-a.
Putin njeguje imidž “čovjeka od akcije” – često se prikazuje u javnosti u situacijama koje naglašavaju njegovu snagu i vitalnost: jahanje konja, ronjenje, vožnja borbenih aviona i učešće u sportskim aktivnostima poput džudoa, koji trenira od mladosti.
Tokom više od dvadeset godina na vlasti, Vladimir Putin ostao je jedna od najkontroverznijih, ali i najuticajnijih političkih figura 21. vijeka, balansirajući između statusa državnika koji je obnovio snagu Rusije i lidera koji je svojim potezima izazvao globalne podjele.
