Novo istraživanje potvrdilo je ono poznato osjećanje usporenog vremena tokom vježbanja. U studiji su učesnici vozili stacionarni bicikl i zatim tokom pauza pokušavali da procene trajanje od 30 sekundi.
Rezultati su otkrili da su procjene u prosjeku bile brže od stvarnog vremena za oko 8-9 procenata. Drugim riječima, subjektivno im je izgledalo kao da vrijeme protiče sporije.
U teretani vrijeme zaista djeluje kao da teče sporije
Iako se ova pojava često posmatra kao psihološka, istraživači ukazuju da je odnos između fizičkog napora, moždane percepcije vremena i samokontrole mnogo složeniji. Učesnici su tri puta prelazili istu rutu od 4000 metara u različitim uslovima: samostalno, sa simuliranim protivnikom i u direktnoj “trci”. Ipak, prisustvo rivala ili promjena intenziteta nije značajno promjenila njihovu percepciju vremena.
Studija je izvedena na 33 dobrovoljca, iako manjeg obima, predstavlja vrijedan doprinos nauci o sportu i psihologiji. Istraživači iz Holandije i Engleske ističu da pravilno određivanje tempa u sportu zavisi od tačnog osjećaja za vrijeme. Vrhunski sportisti, poput Majkla Felpsa, koriste vizuelizaciju i osjećaj ritma tokom priprema. Ako sportista subjektivno “produži vrijeme”, to može poremetiti brzinu i uticati na krajnji rezultat.
Autori očekuju da dalja istraživanja razjasne kako intenzitet vježbe, spoljašnji podražaji i dužina trajanja fizičke aktivnosti utiču na osjećaj protoka vremena. U budućnosti bi moderni alati, poput dinamičkog osvjetljenja sinhronizovanog sa tempom vježbanja, mogli unaprediti treninge sportista koji zavise od preciznog tempa.
