Vatikan je jutros saopštio da je papa Franjo, poglavar Rimokatoličke crkve, preminuo u 7:35 časova. Vijest je potvrdio vatikanski komornik, kardinal Kevin Farrell, riječima:
– Jutros u 7:35 rimski biskup Franjo vratio se u dom Očev. Cijeli njegov život bio je posvećen služenju Gospodinu i njegovoj Crkvi.
Papa Franjo, rođen kao Horhe Mario Bergoljo 17. decembra 1936. godine u Buenos Ajresu, bio je prvi papa jezuita, prvi iz Latinske Amerike, kao i prvi papa izvan Evrope još od 8. vijeka. Takođe je bio prvi član nekog crkvenog reda na čelu Rimokatoličke crkve od pape Grgura XVI.
Od hemijskog tehničara do poglavara Crkve
Bergoljo, sin italijanskih imigranata u Argentinu, prvo je završio školu za hemijskog tehničara i radio u prehrambenoj industriji. Međutim, poziv prema svećeništvu odveo ga je na put duhovnosti. Sa 21 godinom teško je obolio od upale pluća, uslijed čega mu je uklonjen dio desnog plućnog krila.
Godine 1958. pristupio je Družbi Isusovoj, a studirao je humanističke nauke i filozofiju, nakon čega je predavao književnost i psihologiju. Za sveštenika je zaređen 1969. godine, a konačne zavjete položio 1973, kada je i postao poglavar jezuita u Argentini.
Kontroverze tokom “Prljavog rata”
Tokom vojne diktature u Argentini, u periodu poznatom kao “Prljavi rat” (1976–1983), nestale su desetine hiljada ljudi. Bergoljo je tvrdio da je pomagao progonjenima, skrivao ih i omogućavao im bijeg. Ipak, godinama kasnije našao se pod kritikama zbog navodne pasivnosti i nesuprotstavljanja režimu, iako su sve optužbe pravno odbačene.
Zaštitnik siromašnih i jednostavnosti
Kao nadbiskup Buenos Ajresa, od 1998. do izbora za papu 2013. godine, Bergoljo je stekao ugled skromnog čovjeka – živio je u običnom stanu i koristio javni prevoz. Posebno se istakao kao glasni zagovornik siromašnih, ali i kao kritičar tadašnjih vladajućih vlasti u Argentini, zbog čega je bio u sukobu sa administracijom Nestora i Kristine Kirhner.
Pontifikat obilježen reformama i novim pristupima
Nakon ostavke pape Benedikta XVI, Bergoljo je izabran 13. marta 2013. na petom glasanju konklave i uzeo ime Franjo – u čast svetog Franje Asiškog. Odbio je koristiti rimski broj I, rekavši da će ga nositi tek kada bude drugi papa istog imena.
Na početku pontifikata isticao je potrebu za duhovnom obnovom Crkve, pozivajući na veću bliskost s siromašnima i marginalizovanima. Njegov jednostavan stil – bez zlatnog nakita i u običnoj tunici – naišao je na simpatije, ali i na otpor tradicionalista.
Godine 2013. formirao je savjet osmorice kardinala, čime je otvorio vrata reformama u strukturi Vatikana. Njegove izjave o inkluzivnosti, poput one da je “Hristos spasio sve, pa i nevjernike”, izazvale su pažnju i rasprave, ali i ukazale na njegovu težnju ka dijalogu i otvaranju Crkve prema savremenom svijetu.
Papa Franjo ostat će upamćen kao papa koji je Crkvu pokušao približiti ljudima, sa naglaskom na jednostavnost, humanost i solidarnost.
(Avaz.ba)
